Geplaatst in Personal

Ook ik moet eraan geloven

Ik kan er niet meer omheen. Gisteren ben ik 50 jaar geworden. Uiteraard was een veel gemaakte plagerijtje: ‘Nu ga je Sarah zien.’ Gezien het Covid tijdperk waarin wij nu zitten mocht ik niet meer dan 3 personen uitnodigen en was er dus geen plaatst voor Sarah.

In eerste instantie had ik bedacht om een kok uit te nodigen voor een groot gezelschap. Nu waren wij met z’n viertjes en moest ik zelf een recept in elkaar flansen. Uiteraard vond ik het jammer dat ik niet al mijn goede vrienden kon uitnodigen maar ondanks dat was het een geslaagde verjaardag met een fijn gezelschap en lekkere GT’s.

Tegen het middaguur werd ik gewekt met een appje van een vriend die al een poosje eerder de 50 is gepasseerd. ‘Zie je wel je merkt er niks van dat je nu 50 bent. Gewoon niet teveel bij stil staan.‘ Helaas kan ik dat niet beamen. De man met de hamer stond vanmorgen toch echt naast m’n bed en dat van maar een paar drankjes. -by Bregje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s