Geplaatst in Personal

Vier vinkjes

Met zijn boek ‘Zeven vinkjes’, vat Joris Luyendijk de privileges van de witte man samen. Het maakt in één keer duidelijk hoeveel ongelijkheid er is in Nederland.

Met mijn vier van ‘de zeven vinkjes’ realiseer ik mij dat ik al zo’n bevoorrechte positie heb in onze maatschappij. Kind van twee hoogopgeleide witte ouders. Beide geboren in Nederland. Door waar mijn wiegje stond heb ik, ondanks dat leren mij niet gemakkelijk af ging, wel alle hulp en support gekregen van mijn moeder om een HBO studie af te ronden. Ik heb een goed betaalde baan in het onderwijs en woon in een mooi koophuis. Dat ik vrouw ben levert mij ook geen vinkje op, maar ‘Thank God’ ben ik vrouw in Nederland en niet in een land als Soedan. Ondanks dat ik als vrouw ook zeker bekend ben met ongelijkheid en grensoverschrijdend gedrag.

Ik ben goed terecht gekomen en werk nu veelal met kinderen die niet zo’n bevoorrechte positie hebben als ik. Bovendien hebben deze kinderen al een 3-0 achterstand doordat zij een taal ontwikkelingsstoornis hebben. Het is nog maar de vraag waar straks mijn leerlingen terecht komen.

Gisteren vertelde een vader in een ouder gesprek dat hij geen nieuwe bril kan kopen voor zijn zoon. Helaas keert de verzekering niet nog een bril uit. De jongen heeft een bril sterkte van plus 7,5. Zonder bril is hij gehandicapt en kan hij niet naar school. Een bril kost €250. Net zoveel als een kinder skipas in Lech.

Ik wil maar zeggen… -by Bregje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s